Bir zamanlar severek ve tutkuyla başlanan bir şey,
nasıl olur da zoraki sürdürülür;
insan bunu kendine bile anlatamıyor.
Kalmak istemediğin hâlde kalıyorsun.
Gitmek istemediğin için değil,
gitmenin bedelini göze alamadığın için
Kalmanı istemediği hâlde ‘git’ diyemiyor.
Gitmeni istemediği için değil,
gitmenin bedelini göze alamadığı için.
Mecburiyet sevginin yerini almış,
sessizlik tartışmalardan daha kalıcı olmuş.
Aynı evdesin, aynı masadasın,
ama aynı hayatta değilsin.
Sorulması gereken sorular sorulmuyor,
çünkü cevaplar herkesçe biliniyor.
Konuşmak değil, susmak daha kolay geliyor.
Bu bir beraberlik değil artık,
bir mecburiyet.
Ne büyük bir kavga var içinde,
ne de kurtaracak bir umut.
Sadece “böyle gelmiş, böyle gitsin” yorgunluğu.
İnsan bazen yalnız kalmaktan değil,
yalnız olduğunu kabul etmekten korkuyor.
O yüzden kalıyor.
Sevmediği bir hayatta,
sevmediği bir düzenin içinde.
Bu bir aşk değil artık.
Bu, mecburen devam etmek.
Yazan
Korhan KÜLÇE
02/01/2025
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 12:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!