Sevgi dağı ruhum…
Hayat ağacımı, suladı gözlerin,
Ruhundan bir sevgi, dokundu gizliden.
Aldığım nefesin, soluğu sendin.
Bu ömrü yaşarken, dolarsın sevginden.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta