Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanım, insanlık yolunda yolcu,
Sevgi kervanında gönül bir hancı,
Sevgisiz boş insan bana yabancı,
Sevgi bende, sevda bende, kul bende
yüreğinde sevgi olmayana insan denmeli mi ?
çok güzel bir şiir ,yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta