İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şiirinizi
beğeni ile okudum
YENİ YILINIZ KUTLU OLSUN
Evet hepsi olmasa da bazıları unutmak isteseler de; değerli şairin ifade ettiği gibi "...Oysa öyle bir bağ var ki arada,
Çözülmesi mümkün olmayan..." ne mümkün unutmak hayat böyle bir şey işte bilmece gibi kalemin daim ilhamın bol olsun tebrikler. Nicelerine diyor esenlikler diliyorum.
İyi yada kötü unutulmuyor...
gidenden kalanlarla, kalanda varolanlar
gitmesekte, görmesekte aklımızın bir köşesinde hep var oluyor.
o varlık güç veriyor, nasıl unutulur ki ...
esenlik ve tebrikle Üstadım..
Hiç kolay değil,
"Anayı, babayı" unutmak,
Ya da unuttuğunu sanmak!
Şiir de çok yerinde tespit ediyor,
"Varlık nedenini..."
Zira bizim de varlık nedeni olduklarımız var!
Çocuklarımız...Sevdalandıklarımız...
Onları nasıl unutmuyorsak,
Biz de unutmadık, bizi var edenleri...
Tebrikler Hasan Bey...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta