11 Ekim 2003 - Yenimahalle
Sevgi, aşk ağacından kopan bir yonca gibidir
Yavaş yavaş süzülerek gelir
Sevgiliyi de ağacın altında çok bekletir
Güzelliğin soyut hâline sevgi denir
*****
Gönül ferman dinlemez diye söylenir
Yüreğimin sahibi bir an önce gelsin diye beklenir
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta