Sevgi dediğin Mevlâ’nın müjdesi, hediyesi,
Olmasaydı, kurulur muydu dünya düzeni…
Ağlayanı, güleni; sevileni, seveni sevginin eseri,
Sevgi olmasaydı, zerreler yapar mıydı kürreyi…
Dört kitapta Mevlâ hep söyler sevgiyi,
Analar yavrusunda büyütür sevgiyi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evet, sevgi belki de her güzelliğin başı ve anahtarı,tebrikler üstad
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta