Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgisiz kalmak ve paylaşımsız olmaktır toplumları çökerten ........ne kadar güzel anlatmışsınız sevginin paylaşıldıkça çoğaldığını, hayata neler kazandırdığını..........saygılar, sevgiler katarak kutluyorum..........Saniye Sarsılmaz
Çok hoş.Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta