küçükken oynadığımız oyunları andırırdı hayat
bir mızıkçı olurdu her seferinde..
büyüyünce
tesadüflere oturttuk hayatı
sevmek bi tesadüftü bize
ayrılık içinse gereklilik deniyordu
sonu yoksa başlanmazdı,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
