küçükken oynadığımız oyunları andırırdı hayat
bir mızıkçı olurdu her seferinde..
büyüyünce
tesadüflere oturttuk hayatı
sevmek bi tesadüftü bize
ayrılık içinse gereklilik deniyordu
sonu yoksa başlanmazdı,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim