Kahraman Şiiri - Nazlıcan Erhan

Konuştum,
Dinledin,
Söylemedi sırrımı kimseye.
Acısını sakladı, içten haykırdı,
Yine de çekti beni uçurumdan.
Ne gelişi vardı ne gidişi,
Ama hep yanımda hissettirdi.
Gece gündüzü başkasının oldu,
Gecem gündüzüm bana zehir.
Senin yokluğun yaktı beni,
Acısını bile sevdim senin.
Özgürlük sandım seni sevmeyi,
Unuttum kanadımın kırık olduğunu.
Layık olmasam bile sana,
Uzaktan tutunuyorum aşkına.
İyi ki sevdim seni,
Pişman olmam.
Görsün gülüşünü bütün kelebekler,
Uzasın kısacık ömürleri.
Kıskanır delicesine kanaryalar,
Eşi benzeri olmayan sesini.
Gözlerini tarif edemem sana,
Yoktur tarifi bu dünyada.
Anlatmak istiyorum seni,
İmkansız nedir? sorusuna.
Virane gönlümde bakışın kaldı,
Seni andım, tazeledim aşkımı.
İstemsizce sevdim seni ben,
Kopmuş ruhumu bağladı aniden.
Bırak! savaşıyım senin adına,
Umudumu kesmeyeyim yarına.
Yine de anlarım seni,
Paylaşırız dertlerini.
Kağıdımda yer kalmadı,
Açmadım yeni bir sayfa,
Sonsuzluğa dayansın bu sevdam.
Yaşamak istediğim her şeyi,
Hayallerime sığdırırım ben.
Endişelenme karışmam sana,
Sessizde ağlarım alışkın olduğumdan.
Sevdiğin senin olsun,
Sen sevdiğinin ol.
Üzmesin hayat seni,
Bana ait olmayan kalbini.
Uzaktan sevmeye çalışıyorum,
Hissettirmeden, çaresizce.
Üzülmem merak etme,
Varlığın yeter beni ayakta tutmaya.
Yetmiyor teşekkürlerim,
Kifayetsiz kalıyorum kelimelerim.
Seviyorum seni,
Sorgusuz, sualsiz.