Sevgi bulvarında
Volta atan ayaklarım
Neden, neden aşamıyor
Sevgi tepesini.
Sevgi için çırpınan
Yorgun bedenim
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Selam.insanlar herşeyden anlıyorda bir sevgiden anlamıyor.sevdim deyince nedense kaçıyorlar hep.işte ozaman tepeler aşılmaz,diller konuşmaz,ışıkla dolsada dünyan kaybolursun zifiri karanlık bırakırlar.ama biz içimizdeki umutları öldürmeden,zalimlere inat hep tebessüm edelim.saygılar.yüreğine sağlık.Mihrican Karaca.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta