Önce sevgi insanı yaşama bağlayan
Yarına bir umut güldür güldür çağlayan
İçli içli yandıkça muhabbet sağlayan
Mis kokulu çiçeklerle eser dağlara
Yormadan dokunduğu her gönlü güldüren
Bedendeki acıyı sancıyı kaldıran
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bir başına yeter
"Sevgi..."
Bütün dertlere...
Tebrikler Melek Hanım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta