Sevgiyi çoktan unuttum,
O mazide kalan düşlerimde öksüz,
O bir suydu nilüferlerle süslü,
Durgun ve köpüksüz.
Bir türlü ulaşamadım ona düşlerimde bile,
Gülemedim onunla gülüşlerimde bile,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta