Yaprak ağaçtan düşünce anlaşılır yazın kıymeti.
Sonbahara veda edilirken korkulur kışın soğuğundan.
Birini kaybedince sevgi büyür.
Ve akşamın karanlığında saklıdır sabahın aydınlığı.
Kanadı kırılınca ölür kuşlar.
Mürekkebi bitince kalem, kalem olmaktan çıkar.
Tıpkı bunlar gibi kalpte sevemeyince yitirir tüm niteliğini...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta