bırak açsın çiçekler tutma bırak kuşları
ben kendim hallederim gözümdeki yaşları
eğer ki düşünseydi ömrüm kara kışları
sevdana kapılıpta seni severmiydi ki
birazcık düşünseydi bu sevdanın sonunu
gönül pusulasında belirlemiş yolunu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta