İbrahim’i taklit ediyorum, yine
Yıldızları güneşi, ayı seyrederek
Velev ki bu demde.,
Senden efendi, benden köle!
Olmayacağını bile bile..
Ta ki, enderunum takılı kaldığında
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta