Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
unutma ki
sevginin omuzundaki sevda meyvesidir àsk
ustelik ustune savasimizin nedeni àsk degildi
ki.? safinda dibine dibine savasmak gerekliydi
bilki
dovustugumuz meydanlarda safindayim.. àsk
yenik dusmus olsam da ara sira yuregim yurekliydi
alan alan meydan meydan àskina safini terk etmedi
onurlu insanligin ayrilmaz yek bir parçasidir bizde àsk
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta