Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yol göstermedim bana dumanlı dağlarında
Takılıp kaldım yine bu aşkın ağlarında
Bir salkımı çok gördün sevdanın bağlarında
Artık gönlüme göre sevgi istiyorum ben
Sibel Hanım!
Yüreğine sağlık her şey gönlüne göre olsun severek ve beğenerek okudum tam puan muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta