Ne Fâ’ilün, ne de bir mefâ’ilün bilirim
Küpe girmeden turşu olanları sevemem
Aruz’u severim amma heceye ölürüm
Lâkin poetik suyu dolanları sevemem
Ettiğim bütün sözler gelir ciğer özümden
Okuyanlar muhakkak ibret alır sözümden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




haklı bir taşlama var şiirde... yalnız bir yere de değil, akla gel(ebil)en her yere...
kutlarım, güzeldi; değişikti şiir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta