Ben ölümü kabul ettimde sevdim seni
Elimde güllerle gideceğim dar ağacına
Bir peygamber çiçeği kokusunda
Bir yalnızlık şarkısıyla
Bir çocuk masumiyetinde
Kin kusarak nefreti avuçlarına
Hayata gıcıklık olsun diye güleceğim giderken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta