6 Ağustos 1970- Muradiye/Van
Mevsim kıştı;
Her bir gün arap atlarına binmişti.
Üşürdük
Buzdağına çarpardı ellerimiz
Nisanda bahar gelecekti
Ve biz
Yollarına düşecektik güneşin
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Yaşam damlalarımız birer birer damlarlar. Her düşüşünde aynı sesi duyarız, şıp şıp... Damladığı birikintide yarttığı dalgacık harelerini görmeyi pek istemeyiz! Oysaki o damlaların yarattığı harelerdir yaşamlarımızdaki açılımlar, küçükten büyüyerek büyüyen! Öyle büyürlerki, çarptığı son set durdurur en büyüğünü. Doğuştan, değişime kadar bu yaşam bizimdir artısıyla, eksisiyle...
Oldukça duygulandım. Yorumlamak için yoruldum desem inanın. Çok güzel saklamışsınız büyülü içtenliklerinizi dizelerinizde. Sizi candan kutluyorum değerli insan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta