İnan sevdim seni her zerrem yalnızlığa meftuniken,
Lütfetmişti yaradan seni, ahu enin eden ruhuma,
Kor gözlerine değince gözlerim divaneleştim etrafında...
Neden sonra değiştin, beni tekrar bana ittin hiç yere,
Uykusuz, yalnız kaldım karanlık ve öfke kokan gecelerde,
Rüzgar esti yine virane bir şehri andıran ıssız hayatıma...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta