Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bitmeyen dertlerle kaldım başbaşa
Sevdalı başımı vurdum her taşa
Borcun var gözümden akan her yaşa
Seni canımdan çok sevdim be yarim
aşk yarası çok açıdır bilirim düştüğü yeri toz duman eder
çaresi de yoktur dunyadan geçersin deli divane olursun
karşılıksız sevda insanı öldürür sabırlar diliiyorum
bu güzel şiiri ve şiizi kutltyorum sayın berkeay bey inşallah sevenlerdebir gün olur gülerler
sevmek böyle birşey olmalı sanıyorum:herşeye rağmen sevgisini haykırabilmek.Yüreğinizden sevginiz kaleminizden şiirleriniz eksik olmasın sağlılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta