Ben seni yeni doğmuş bir bebeğin gülüşünde, o gülüşün saflığındaki yansımanda sevdim.
Ben senin anonim türkülerimde yüreğime dokunuşunu kimsesiz oluşunu, sahipsiz kalışını sevdim.
Ben seni gidişinde, giderken arkana bakmayışında, bir veda bile etmeyişinde sevdim. Ben senin için ölürüm bile derken, tenimi lime lime edişinde, bir sıkımlık canımı her gece binlerce kez alışında sevdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta