Gölgesi düştü karanlığın aydınlığa
Kocaman yürekleri vardı oysa
Kurtulmaya çalıştıkça hırpalandılar
Mahkum oldular yalnızlığa
Onlar ki; yaşarken öldüler
Yalansız sevdiler, hesapsız sevdiler
Hep sevdiler hep sevdiler
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta