Bana sevdiğini söyle ne olur,
Eylül sabahlarının ürperten serinliğinde.
Doğmaya üşenen güneşin ilk ışıklarıyla birlikte,
Gözlerimin içine ılık ılık süzülürken mahmurluğunla.
Ellerimi tutuşunda,çıldırtarak sarmaşıkları!
Sokaklara dökülmeden insanlar, yaşam telaşıyla;
Kuytu bir köşede fısılda kulağıma... duyayım,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Eski bir gönül dostu selamına ne dersin sevgili Bilal:) yine güzel şiirlerinden birini okuduğum için mutlu oldum..Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta