Ey hüznünü bağrına bağlayan bulut!
Bir name cana değerse ağlamaz mısın?
Güneş doğup da umutları artırınca,
Gözyaşlarını yerden toplamaz mısın?
Çekilen çilenin muvaffakiyeti gökyüzü sana,
Kiminiz tertemiz, berrak; kiminiz dert yükü, kara.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta