Acı feryadımı sende duyasın;
Yaktın beni içten içe sevdiğim.
Her gün ağlayasın mutsuz olasın.
Başına çok dertler geçe sevdiğim.
Hemen ağlayasın güldüğün zaman,
Kör ola gözlerin sildiğin zaman,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dertli ve efkarlı hüzünlü bir şiirdi beğeni ile okudum tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta