Bir vardık ki Nihal’imle, bir idik sanki sırdaş,
Tenlerimiz iki ayrı, canda bulmuşuz otaş.
Sende eridim diyordum, o ilk demler çılgınca,
Bir köz misâli sönmeden, yanardı ciğerimce.
Olgun zaman çemenzârı, şimdi yan yana duruş,
Sen sen, ben ben, aynı iklim, ayrı iki deniz kuşu.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta