Sevdiğimin Teninde Sabah

I
Gece yarısı vaktinde
Bir el vurdu sineme
Dediler "Nihal uyan"
Sır oldum ben kendime

Gönül dergâhında bir ateş yanar
Nihal'im dedikçe dağlar iniler
Katrede ummanı görenler var ya
Ben onun yolunda bir küçük pınar

Hak ile halk arası ince bir sır
Nihal söyler ama kendisi duymaz
Bir elimde sazım bir elimde mum
Yarin kapısında eriyip durmaz

II
Dostun her sözünde gizli mânâ var
Nihal'i çağıran bir ses mi acap?
Perde perde aralanır gök kapı
Meğer aşk imiş bu çekilen azap

Sinesine bastığım o taş soğuk
Altında gizlidir bin yıllık ateş
Nihal el açmış dergâh-ı aşka
Gözlerinden dökülen her damla eşsiz

Benliğimden geçtim fânî varlıktan
Nihal buldu kendin yokluk elinde
Her nefeste bin bir isim okunur
Aşk kitabı açık gönül dilinde

III
Vuslat akşamında bir yıldız kaydı
Nihal'in koynuna düştü ateşten
İki cihan arası bir an var idi
O anın içinde kayboldum birden

Yarin zülfü tende sırma tel olmuş
Ten dediğin nedir? Gölge bir yel olmuş
Nihal çıplak hakikate erince
Beden dedikleri bir güzel olmuş

Eridim mum gibi yandıkça yandım
Kül oldum rüzgârda savruldum durdum
Nihal sandığını toprakta buldum
O gün anladım ki aşk imiş kandım

IV
Erenler meclisinde bir güzel gördüm
Elif gibi doğru, nun gibi eğri
"Nihal" dedi bana, sırrımı bildi
Gönlümün kapısın aralayıverdi

Her sözü bir ayet, her bakış farz
Nihal okur aşkı dudakları naz
Elleri kınalı, gözleri sürmeli
Meğer bu yol imiş varacak mahzar

Dedim "Ey sevgili, sen nesin aslı?"
Dedi "Ben bir harfim, aşktır faslı"
Nihal bu sırları yazdıkça yazdı
Her mısra bir nefes, her kelam yaslı

V
Şimdi bir handayım yol görünüyor
Nihal'i çağıran bir el görünür
Aşkın ateşinden gönül yanıyor
Her yanan gönülde bir kül görünür

Sazımın telinde gizli bir figan
Nihal'in sesinde bin yıllık harman
Ne başı var bunun ne sonu var
Aşk dedikleri bu, ey can! Aman!

Dağlara yazılmış Nihal'in adı
Her seher yeliyle okunur durur
Gökteki melekler yerdeki kullar
Aşkın ateşinde dokunur durur

Bitti diyen yanılır, aşk bitmez —
Nihal bu ikrarda, canlar yetmez
Her nefeste doğar yeniden aşk
Söz bitti sanma, saz susar ama öz bitmez

Âşık Nihal

Gönül dergâhından, 2025 baharı