Yüreğimin yanında ilk pır pır ettiiği insandın sen…
Bütün çocuklar “anne anne” diye ağlarlar ya ben “baba baba“ diye ağlarmışım minicik bir kız iken.
İçinde senli ayrılıklar olduğunda acıtırdı minicik yüreğimi bu vuslatlar …
İlk aşkım, ilk güvendiğim, ilk inandığım, güvenle kucağına sığındığım ilk adam…
Küçükken elin büyük gelirdi elime parmağını uzatırdın kocaman bir gülümsemeyle bana.
Sonra bacaklarına gelip sarıldığımda anlardın o sıcacık kucağa gelmek istediğimi küçücük ayaklarımın yorulduğunu..
Annemden gizli oyuncaklar,dondurmalar,çikolatalar alırdık…
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta