Sevdiğim can Şiiri - Sadık Kocabaş

Gel bu kırk yıllık yuvayı yıkma
Her kışın baharı vardır sevdiğim
El sözüne kanıp karşıma çıkma
Evlat hanesi bize dardır sevdiğim

Bugün gel diyenler yarın gitsin der
Bu kadar misafirlik artık bitsin der
Ağlasan gözyaşını kendi silsin der
El oğlunun her sözü ardır sevdiğim

Bir zaman sonra her söz dokunur
Duyarsın içinde selân okunur
Kefenin sarılır ilmek dokunur
Her ömrün sonu bir zardır sevdiğim

Kör nefsin atına binip de gitme
Gönül sarayını harabe etme
Menfaat bitince eyleme sitem
Dünya dediğin bir kârdır sevdiğim

Sırtını dönersen eski günlere
Düşersin dillerde türlü ünlerce
Ağlarsın sızlarsın uzun binlerce
Vefasızın yolu kordur sevdiğim

Bunca yılın tuzu ekmeği haktır
Hakk’ı bilmeyende mürüvvet yoktur
Gönül kırıktır da yarası çoktur
Bu yaranın merhemi zordur sevdiğim

Sözümüz sitemdir özümüz yara
Düşürme bizleri figana zara
Girince bedenler o kara yere
Karanlık kabirde nardır sevdiğim

Ecdadım izinde pınar olayım
Dertli gönüllere yanar olayım
Ölmeden mezara konar olayım
Kalemsiz şairim sızar sevdiğim