Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hazımız, yazımız, nazımız hep bir sevgiliye değil mi? Kimi duygular böyle olur, kimi de daha farklı olur. Fakat sevmek özün özüdür. Sevenlere ne mutlu. O gönüller umut ve ufuk yayar. Selamlar seven yüreğinize. Sandalî. Ahmet Sandal şiirlerine bekler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta