İpek saçlarını yastık yaptım gönlüme,
İstesem de geçilmiyor sevdiğim.
Kağıtlara yazdım, çizdim, bozdum senin ismini;
Korla kazdığım yerler silinmiyor sevdiğim.
Ağlıyorken gönlüm seni arıyor, oy arıyor;
Güneş bile buz kesilmiş, kutuplardan doğmuyor.
Her gün içten içe sensiz gönlüm ölüyor;
Odla yanan yerler kanıyor sevdiğim, kanıyor.
Giden zamanmış meğer, bizi hiç beklemiyor.
Her umuda bir gün doğar, bize neden doğmuyor?
Tane tane ördüğüm o ipek saçlarından
Ver bir tutam, ömür boyu saklayayım sevdiğim.
Aklım tutuldu, yollar benden şaşıyor, şaşıyor;
Karlar bizim elde tane tane düşüyor sevdiğim.
Şehrin sokaklarıyla vedalaşıp gittin de
Sensiz bu şehir de üşüyor, üşüyor sevdiğim...
Ay karardı, gün tutuldu; güneş, sana da ne oldu?
Seni bağlamıştım ömrüme, silinmiyor sevdiğim.
Bir bir devrildi bütün hasretlerin üstüme;
Sensiz nefes alınmıyor sevdiğim...
Kayıt Tarihi : 13.07.2026 22:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!