Sevdiğim , beklemek uzun bir yol sabretmek ağır bir yük ve ömür dediğin bir kaç saniyelik bilesin .
Yokluğunda dem vuracağım , bu defa o kadar çok uzaklaştık ki birbirimizden , yokluğun bile dokunmuyor artık bana .
Yo yoo ağlamayacağım.
Bu defa bıraktım artık avuçlarımı senle dualarla doldurup göğe kaldırmayı .
Nasıl olsa kabul olmuyorsun.
Bilmiyorum kimin duygularına yağmur olup yağıyorsun.
Ama benim umutlarıma damlamıyorsun bile .
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta