Sarmalı beni bir yorgan gibi,
Sevmeli annenin şefkati gibi,
Olmalı saf bir bakire gibi,
Bakmalı sonsuzluğu ister gibi,
Anlamalı ona muhtaç olduğuma
Bilmeli onu ölesiye sevdiğimi!
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta