Zincirleyip hapsettiğim, dizelerimi,
Aldım geriye.
Özgür olup ağaç yaprağı gibi,
Yüreğime tutundular.
Uçuşup koşuştular gülerek,
Kim isterse ona.
Sevindim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Makaranın ters çevrilip zaman filminin geriye doğru oynatılışı gibi..
Güzeldi sayın Özdener Güleryüz, kaleminize sağlık ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta