kollarını kestiler, gözlerinle şimdi saçlarımı tarıyorsun
nişanlı kızların kararsızlığını estiriyor rüzgar
eğer sevdaysa bu, dokunmasın rüzgar saçlarıma
kollarını kestiler, gözlerinle şimdi saçlarımı tarıyorsun
çok uluslu çocukluğumuzun güneşini kucaklayacaktık,
çocuklara, çocuklara maviler giydirecekti gün
eğer sevdaysa bu, ben daha büyümedim, doğmasın yeni gün
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta