SEVDAYA DÜŞTÜM
Sevdaya düştüm,
Gönlüm artık benim değil.
Aynaya baktım;
Suretim yoktu,
O vardı.
Kovdum, gitmedi.
Sordum kendime:
“Bu delilik mi?”
Meğer akıl,
Burada kapının dışında kalırmış.
Nereye baksam O;
Duvar O, renk O, ses O.
Bakmak O oldu,
Görmek O.
Bir gün görünmese,
Bir an işitmesem,
Ruhum yatağa düşer,
Bedenim yük olur bana.
Yorgan çekerim üstüme,
Hayali örtülmez.
Çünkü O,
Örtünün de içindedir.
Ne yapsam bilmem,
Mecnunun biriyim
Ama bu sevda
Çölde kalmaz,
Dağ deler.
Ferhat misali
Kazdım kendimi.
Vardığım yerde
Ben yoktum.
Eriyip gittim O’nda,
İfna oldum.
Artık “ben” diye seslenen
Bir yankıdan ibaretim.
O’nunla bir oldum;
İki sanılan, birdi.
Medet ya Rabbi,
Bu fakiri bırakma yolda.
Yetiş ya Mustafa,
Islah et bu gönlü
Rasih HacıkadiroğluKayıt Tarihi : 29.1.2026 23:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kara sebfs




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!