Soğuktan donmuş, morarmış ellerim
Elimde mürekkebi bitmiş kalemim
Sana o ilk şiiri yazdığım yerde
Sevdamıza tanık Çamlıca Tepesi’ndeyim...
Üşüyorum, hayatta kalmak için
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




''seni hatıraları yakıp ısınmak...''
üşümemek ve hayatta kalmak için..!
çok güzel..
sevgi ve saygıyla
çamlıca yolunda.........
sevdiğin kolunda.............
sen onun sağında............
o da senin solunda...........
anımsıyorum...........
siz geçerken biz de o ağacın altında oturuyorduk.
neydi o günler.........
SELAM.....................
Bin ömre bedel bir sevdanın dizilişi...!
Güzel yüreğine sağlık Hocam..saygılar,selamlar.
şarkı olur inşaallah
diller hep sizi söyler...
sevgi ve saygılarımla...
Yüreğinize sağlık İbrahim bey,çok duygu yüklü bir şiirdi tebrik ederim.
Saygılarımla
Hasan Emre Koçak
Ayrılıklar da sevdaya dahilmiş, Attila iLhan'ın dediği gibi...
Kutlarım saygıyla, güzeldi...Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta