Sevgisiz yaşamak çamura batmak gibidir
ayaza sönmek gibidir iç soğukluğunda ruhun
ürküntü getirir belli belirsiz ifritlere tokatlanırsın
yutmaya ufku ağız açmış canavar sanır
kendini hiçlemiş alev ılgımında çığlıklı kavalye
döne döne geldiği yere varır her şey
o gün sağnaklarda ateş söner
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta