Bin kişiyle yattığımız yataklardan, sabah yapayalnız kalkıyorduk.
Asırlardık yalnızdık.
Ve pişmandık alın yazımız buydu.
Aslında bir öfkeye mahkum etmemiştik her şeyi,
İçinde sitem vardı, özlem vardı, yakarış.
Bir yemin ettiğimiz yerden çoktan dönmüştük.
Üzüntüsü ellerimizde değildi artık.
Maviye,
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Devamını Oku
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta