Ben sevdanın oturduğu mahallede oturuyorum,
her köşe başında sana rastlar gibi bakıyorum.
Ay ışığı her gece pencereme dokunuyor,
“Kalbin hâlâ onda” diye fısıldıyor bana.
Kaldırımlar, adımlarını hatırlıyor hâlâ,
ben ise yokluğunu, varlığından daha ağır taşıyorum.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta