Kurgulasam bana bir akşam gelişini
bahçedeki menekşe gibi
ebrulanır, allanır, morlanırım.
Yüreğimde mazinin ince sızısı
kavuşabilme ihtimalerinin hazzına karışır.
Tutuklu kalırım bir müddet anıların kucağında.
Aldığım en tatlı soluk;
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




İlk fırtınada öğrenmiş denizciler,ağır rüzgarlarda yelkenleri toplamak gerektiğini...Bir daha hiç zorlanmasa bile seren direkleri,ne o fırtına unutulmuş ne de yırtılan yelken bezleri...Böyle çağrıştı sayın şair,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta