Kurgulasam bana bir akşam gelişini
bahçedeki menekşe gibi
ebrulanır, allanır, morlanırım.
Yüreğimde mazinin ince sızısı
kavuşabilme ihtimalerinin hazzına karışır.
Tutuklu kalırım bir müddet anıların kucağında.
Aldığım en tatlı soluk;
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
İlk fırtınada öğrenmiş denizciler,ağır rüzgarlarda yelkenleri toplamak gerektiğini...Bir daha hiç zorlanmasa bile seren direkleri,ne o fırtına unutulmuş ne de yırtılan yelken bezleri...Böyle çağrıştı sayın şair,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta