O otobüsün gelmeyeceğini bile bile, birbirimizi hep yanlış duraklarda bekledik.
Neden demek için artık çok geçti.
Bu aşk üstümüze hep bir kaç beden dardı zaten.
Nasılsa bir gün bir yerlerden patlak verecekti.
Ve biz aynı yarayı; birden çok yamayla kapatamazdık daha fazla...
Belki bir gün tamamlanacak eksik kalan boşluklarımız; başka harflerle, aşkın alfabesinde.
Enkazımız kalacak öylece.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta