üstümüze kopsa da kızılca kıyametin
ömrümün son deminde bir senin aşkın
yedi iklime can veren nefesinde bensem
bir kalpte atar olduktan sonra sevdam
yıkıp gitme ne olur gönül mihrabımı sen
bir seni gördüm göz açışımda ilksin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta