Sen ki benim,
gözlerimle görmeyip yüreğimle sevdiğim,
ellerimle ellerine dokunamadan,
gözlerinin içine doyası bakınamadan
hayalleriyle uyuyup,
rüyalarıma ışık saçan güzelliğiyle uyandığım, Sevdamsın,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




şiirde aşırı derecede kelimeler zorlanmış.şiir serbest üstlupla yazılmaya çalışılmışsa da, şiirde açık olarak bir kafiye kaygısı seziliyor.işte bu kafiye kaygısı sebebiyledir ki şairimiz kafiyeyi yakalama noktasında biraz zorlanmış ve kelimeleri de zorlamış.şiir genel hatlarıyla okunurken kulakta, yokuş çıkan yüklü ve eski bir kamyon imajı bırakıyor.bence şair daldan dala atlamak yerine başarılı olduğu üslubu devam ettirmelidir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta