Kör kuyulardan bir nefes çekiyorum boğazımda bir bıçak
bir kafese sığdırılmış gökyüzü,kuşlar nasıl özgür olacak
gökyüzünün maviliğinde avare avare dolaşırken bulutlar
bedenim kanadı kırık bir güvercin, çırpındıkça kanayacak
iplerin kimin elinde kara sevdanın tutsağı olan gönlüm
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta