Kör kuyulardan bir nefes çekiyorum boğazımda bir bıçak
bir kafese sığdırılmış gökyüzü,kuşlar nasıl özgür olacak
gökyüzünün maviliğinde avare avare dolaşırken bulutlar
bedenim kanadı kırık bir güvercin, çırpındıkça kanayacak
iplerin kimin elinde kara sevdanın tutsağı olan gönlüm
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta