Ağırdır sevmelerim benim..
Öyle ruhsuz değil,
Yürekten iç ısıtan türden..
Hani birazda asi !
Kimi zaman demli acı bir çay tadında..
Ağır sevmen lazım beni...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel şiirinizi severek okudum yüreğinize sağlık. Tebrikler.
Değerli yorumunuz için teşekkürler
Teşekkür ederim içten yorumunuz için..
Tanımlar o kadar yerli yerinde ki..O kadar sahici ki...
güzeldi, yazan yüreğe selam...
Bu şiirin şerefine kalemimi kaldırıyorum.
Teşekkür ederim içten yorumunuz için..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta