Bir gün çıktın karşıma güneş gibi,
Ay tutuldu, mevsimler değişti.
Gönlümün dizginleri kaçtı elimden,
Bedenim tümüyle sen oldun.
Ne kış umurumda ne soğuk hava,
Gülüşlerin her şeyime yeter bana.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta